Ο Αύγουστος Κορτώ χρησιμοποιεί συχνά τον λογαριασμό του στο Facebook για να μιλήσει για θέματα ψυχικής υγείας, τα οποία άλλωστε αφορούν άμεσα τον ίδιο και την οικογένειά του – η μητέρα του, Κατερίνα, επίσης νοσούσε και σε μια εποχή που η ψυχική νόσος ήταν ταμπού και συχνά η φαρμακευτική αγωγή αγωγή απουσίαζε, είχε δώσει τέλος στη ζωή της.
Αυτή τη φορά ο συγγραφέας και μεταφραστής γράφει για τη διάγνωσή του με διπολική διαταραχή, την οποία «μελετώ με τρομερό ενδιαφέρον – είναι κομμάτι του εαυτού μου». Αναφέρεται στην εμπειρία του να ζεις με αυτήν, στις προκαταλήψεις που τη συνοδεύουν μέχρι σήμερα και στη λυτρωτική πρόοδο της ιατρικής στις μέρες μας:
«Η επιστήμη έχει καταλήξει ότι ο βασικός γενεσιουργός παράγοντας είναι γενετικός: γεννιέσαι διπολικός, και το πώς την παλεύεις άπαξ κι εκδηλωθεί η νόσος είναι υπόθεση ζωής.
»Δεν ένιωσα ποτέ θυμό απέναντι στην Κατερίνα, επειδή εν αγνοία της μου πάσαρε αυτή τη δύσκολη αρρώστια, απ’ την οποία πλήττονται εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων – όλοι τους περνάνε δύσκολα, πολλοί πέφτουν στις ουσίες, και πολλοί, δυστυχώς, προσπαθούν να πεθάνουν. Δεν έφταιγε η μάνα μου που γεννήθηκε κι η ίδια με ελαφρώς – ή βαρέως – ζαβό γονιδίωμα.
«Δεν ένιωσα ποτέ θυμό απέναντι στην Κατερίνα, επειδή εν αγνοία της μου πάσαρε αυτή τη δύσκολη αρρώστια, απ’ την οποία πλήττονται εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων – όλοι τους περνάνε δύσκολα, πολλοί πέφτουν στις ουσίες, και πολλοί, δυστυχώς, προσπαθούν να πεθάνουν».
»Τα χρόνια που την πολεμώ, ή συνυπάρχω υγιής μαζί της, η διπολική μου έχει μάθει ότι είναι ύπουλη, σκληρή, απρόβλεπτη. Η υπομανία είναι τόσο υπέροχη, όταν δεν ξέρεις τη βουτιά στο σκοτάδι που σε περιμένει αργά ή γρήγορα. Ωστόσο, με την κατάλληλη θεραπεία, αντιμετωπίζεται – το θυμικό σταματά τα σκαμπανεβάσματα, το θηρίο γίνεται γατάκι. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι εφικτό.
»Εύχομαι η χώρα μας να μορφώσει τους ανθρώπους της, ώστε να μη νομίζουν ότι είμαστε τρελοί που κλαίνε σπαραχτικά, και στα καπάκια γελάνε υστερικά. Δεν είμαστε γιογιό που ανεβοκατεβαίνουν, δεν έχουμε διπρόσωπη ψυχή. Ζούμε με μιαν αμείλικτη αρρώστια, και πασχίζουμε να την τιθασεύσουμε, να ζήσουμε γεροί κι ευτυχισμένοι.
»Κι εύχομαι όλα τα εν ασθενεία αδέρφια μου να βρουν δύναμη να σηκώσουν το βάρος, να απαλλαγούν απ’ τον φόβο και το στίγμα, και να πιστέψουν στη δυνατότητα της χαράς.
»Πέρα απ’ τις ευχές, θα συνεχίσω να μιλώ για όλους μας, γιατί η ανθρώπινη ιδιότητα είναι ανώτερη, και πιο δυνατή, από κάθε αρρώστια».
«Εύχομαι η χώρα μας να μορφώσει τους ανθρώπους της, ώστε να μη νομίζουν ότι είμαστε τρελοί που κλαίνε σπαραχτικά, και στα καπάκια γελάνε υστερικά. Δεν είμαστε γιογιό που ανεβοκατεβαίνουν, δεν έχουμε διπρόσωπη ψυχή».
Δείτε την ανάρτηση του Αύγουστου Κορτώ:
