Η Christa Pike νοσηλεύεται, σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες, διασωληνωμένη και χωρίς τις αισθήσεις της, μετά τις δύο αποτυχημένες απόπειρες να εκτελεστεί με θανατηφόρο ένεση, για μια δολοφονία που είχε τελέσει πριν από πάνω από 30 χρόνια, στα 18 της.
Η Ελένη Μοσχοπούλου, MSc Κοιν. Ψυχιατρικής- Παιδοψυχιατρικής, οικογενειακή σύμβουλος, παιδαγωγός και κοινωνική λειτουργός, σχολιάζει αυτό το περιστατικό με μια νέα ανάρτησή της στο Facebook, όπου ζητά κατάργηση της θανατικής ποινής στις ΗΠΑ, αποκαλώντας αυτές τις πρακτικές «μεσαιωνικά κατάλοιπα»:
«Τι είδηση και αυτή…
»Είναι απόδοση δικαιοσύνης όταν επιχειρείς και μάλιστα ανεπιτυχώς, να θανατώσεις μια 50χρονη βαρυποινίτισσα για ένα βίαιο έγκλημα που έκανε με φίλους της στα 18 της, στη μετεφηβεία (τότε που δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη η ανάπτυξη του εγκεφάλου της), δηλαδή πριν 32 χρόνια, όταν στη χώρα μας θα είχε ήδη εκτίσει την ποινή της και θα ήταν ελεύθερη;
«Είναι απόδοση δικαιοσύνης όταν επιχειρείς και μάλιστα ανεπιτυχώς, να θανατώσεις μια 50χρονη βαρυποινίτισσα για ένα βίαιο έγκλημα που έκανε με φίλους της στα 18 της, στη μετεφηβεία (τότε που δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη η ανάπτυξη του εγκεφάλου της), δηλαδή πριν 32 χρόνια;»
»Με θανατηφόρες ενέσεις που δεν θανατώνουν τελικά, αλλά οδηγούν σε δυνατούς πόνους και εγκεφαλική βλάβη;
»Και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην Πολιτεία Τενεσί των ΗΠΑ, αλλά και αλλού…
»Αυτό είναι απάνθρωπο, είναι μεσαιωνικά κατάλοιπα, δεν είναι δικαιοσύνη, πολιτισμός.
»Η συγκεκριμένη γυναίκα ζούσε από μικρό παιδί σε περιβάλλον ακραίας αστάθειας, παραμέλησης, σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης από συντρόφους της μητέρας της, έπασχε δε από διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες.
»Αν εξετάσουμε τη ζωή πολλών βαρυποινιτών έχουν από την τρυφερή τους ηλικία βαθιές πληγές.
»Έτσι αντί να γινόμαστε υβριστικοί, θα κατανοούσαμε…
»Για να φτάσει κάποιος να κακοποιήσει, να σκοτώσει, είναι απέραντα δυστυχής.
«Η συγκεκριμένη γυναίκα ζούσε από μικρό παιδί σε περιβάλλον ακραίας αστάθειας, παραμέλησης, σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης από συντρόφους της μητέρας της, έπασχε δε από διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες».
»Έχει “σκοτωθεί” κάτι πριν μέσα του.
»Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα εγκλειστεί, ότι δεν θα τιμωρηθεί, αλλά δεν θα βασανιστεί, δεν θα στερηθεί το δώρο της ζωής, διότι εκτός από τις τόσες δικαστικές πλάνες, δεν εκδικείται η Δικαιοσύνη, δεν πληρώνει με το ίδιο νόμισμα.
»Όταν δε έχει εκτίσει την ποινή, δεν είναι μόνο δική του ευθύνη η επανένταξη, αλλά και της Πολιτείας και συλλογικά όλων μας, ως συνειδητοποιημένοι πολίτες.
»Πόσο όμως σωφρονίζει η Πολιτεία, πόσο όλοι εμείς είμαστε συνειδητοποιημένοι;
»Κλείνοντας, θα μεταφέρω μια μικρή στιχομυθία μεταξύ ενός κρατουμένου με εμένα, σε μια μεγάλη φυλακή της χώρας, όπου κάποτε συμμετείχα σε ένα ψυχοκοινωνικό πρόγραμμα.
»Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας με μάτια πονεμένα με ρώτησε:
»”Εσένα οι γονείς σου σε ήθελαν;”
»Του έγνεψα καταφατικά.
»”Εμένα με εγκατέλειψαν από μωρό, δεν με ήθελαν”…
»Ήταν ένας από τους λόγους αυτή η φράση που παρέμεινα συμπονετική, με ενσυναίσθηση…
»Καλή του ώρα, όπου και αν είναι…
»Οριστική κατάργηση επιτέλους της θανατικής ποινής!
»*Στη φωτό η εν λόγω θανατοποινίτισσα Κρίστα Πάικ».
Δείτε την ανάρτησή της:
