Ακόμα και αν δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα και/ή την ενέργεια για μια ριζική ανανέωση του χώρου και της γκαρνταρόμπας μας, αρκεί ένα αντικείμενο, αν όχι για να τα μεταμορφώσει, τουλάχιστον για να τούς δώσει το αποτέλεσμα που θέλουμε – είτε είναι μια αίσθηση πολυτέλειας είτε νοσταλγική διάθεση ή μποέμ πνεύμα. Αρκεί αυτό το αντικείμενο να μην πνίγεται μέσα σε ένα πλήθος άλλων πραγμάτων – και ευτυχώς οι millennials, και οι ακόμα νεότερες γενιές, έχουν αρχίσει να αφήνουν πίσω τους το λεγόμενο κατοχικό σύνδρομο των παλαιότερων και να κάνουν πράξη το ουκ εν τω πολλώ το ευ.
Μερικές φορές αρκεί να ανατρέξουμε στο μπαούλο με τα οικογενειακά κειμήλια για να ανακαλύψουμε τον θησαυρό που θα μεταμορφώσει το περιβάλλον μας. Ή αν δεν είμαστε τόσο τυχεροί, θα επενδύσουμε σε λίγα κομμάτια που βρίσκονται στον αντίποδα της fast fashion, δηλαδή που συνδυάζουν την ποιότητα των πρώτων υλών και της κατασκευής με τον σχεδιασμό που έχει καταφέρει να περάσει στη σφαίρα του διαχρονικού.
«Προτού μιλήσουμε για τάσεις» όπως γράφει η σχεδιάστρια διεθνούς βεληνεκούς Andria Mitsakos στην πλατφόρμα του brand της, Anthologist, «πρέπει να μιλήσουμε για την αξία. Για μένα, η αξία είναι το αληθινό trend. Όχι με οικονομικούς όρους, αλλά η αξία του νοήματος: κομμάτια που είναι χειροποίητα, επιμελημένα και ριζωμένα στην ιστορία. Αντικείμενα που κάποτε εξυπηρέτησαν μια λειτουργία και σήμερα μπορούμε να επινοήσουμε εκ νέου ώστε να ανταποκριθούν σε καινούριες ανάγκες. Κομμάτια που αξίζει να συλλέξουμε».
«Για μένα, η αξία είναι το αληθινό trend. Όχι με οικονομικούς όρους, αλλά η αξία του νοήματος: κομμάτια που είναι χειροποίητα, επιμελημένα και ριζωμένα στην ιστορία».
Ποιες τάσεις λοιπόν προβλέπει για το 2026, σύμφωνα με ένα νέο άρθρο της;
Αντικείμενα με ιερό και τελετουργικό σκοπό: Μπρούτζινα δοχεία, φυλαχτά ή αμφορείς αρχαιοελληνικού στυλ αποκτούν και λειτουργικό χαρακτήρα και γίνονται κομμάτι μιας δικής μας, καθημερινής τελετουργίας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Χρονοκάψουλες με ενδιαφέρουσα υφή: Κοράλλια ξεβρασμένα από τη θάλασσα και ξεθωριασμένα από τον ήλιο, αντικείμενα με τραχιές επιφάνειες, διαβρωμένες από τα στοιχεία της φύσης, ευρήματα που ίσως λατρεύαμε ως παιδιά αλλά πλέον είχαμε ξεχασμένα σε κάποιο κουτί στο παιδικό μας δωμάτιο έρχονται ξανά στην επιφάνεια, ως ντοκουμέντα της ιστορίας του κόσμου – και του μικρόκοσμού μας. «Θυμάμαι τη μητέρα μου να βρίσκει έναν μεγάλο βράχο σε μια παραλία στην Αντίγκουα» γράφει η Andria. Όταν τον έφερε σπίτι και τον τοποθέτησε πάνω σε ένα αυτοσχέδιο βάθρο, από πλεξιγκλάς και μπρούτζο, «όλοι νόμιζαν ότι ήταν κάποιο αρχαίο εύρημα».
Επιστροφή στο παιχνίδι με το χρώμα και το φως, μέσα από ένα βιτρό: Μετά την κυριαρχία της μονοχρωμίας και της απλότητας, υποδεχόμαστε στο σπίτι μας μια τέχνη με τη μαγεία του απρόβλεπτου. «Έχουμε συνεργαστεί με τεχνίτες στην κατασκευή επίπλων με βιτρό, όπου το φως και το χρώμα αναδεικνύονται στα διαρκώς μεταβαλλόμενα στοιχεία ενός χώρου. Επίσης έχουν μυσταγωγικό χαρακτήρα, καθώς πολλοί τα συνδέουν με την αρχιτεκτονική ενός ναού».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Καλώς ήρθες ξανά, cabinet of curiosities: Τα ερμάρια που άρχισαν να διαδίδονται στα εύπορα σπίτια από την Αναγέννηση ακόμα, συγκεντρώνοντας από αρχαιότητες και τεχνουργήματα άλλων πολιτισμών μέχρι επιστημονικά εργαλεία και ευρήματα από τον φυσικό κόσμο, μπαίνουν ξανά στα σπίτια μας, για να ικανοποιήσουν διακριτικά την επιθυμία μας για συσσώρευση αντικειμένων – συναισθηματικής αξίας όμως. «Ανέκαθεν είχα επιμελημένες συλλογές με ευρήματά μου από ταξίδια, μυστηριώδη αντικείμενα, και γλυπτικές συνθέσεις που αφηγούνται ιστορίες. Ανέκαθεν είχα περιέργεια. Γιατί να μην το μοιραστώ; Επιπλέον, μου αρέσει να βλέπω ό,τι έχω ανακαλύψει μέχρι σήμερα!» λέει η Andria.
Υφαντά ως έργα τέχνης: Από ένα παραδοσιακό κέντημα μέχρι ένα vintage χαλί και μια ταπισερί, μπορούν ακόμα και να πάρουν τη θέση ενός πίνακα ζωγραφικής στους τοίχους, προσθέτοντας ενδιαφέρουσες υφές αλλά και ένα βάθος στην αφήγηση που, απλά, δεν μπορούν να έχουν τα σκληρά υλικά. Η Andria επιβεβαιώνει ότι τα vintage υφάσματα του brand της έχουν γίνει περιζήτητα «γιατί κρύβουν ιστορίες και την ψυχή του δημιουργού τους, κι αυτά είναι που μετρούν σήμερα».
