Η έννοια της «υπεργαμίας» έχει γίνει τα τελευταία χρόνια ένα από τα πιο δημοφιλή επιχειρήματα σε διαδικτυακές συζητήσεις γύρω από τις σχέσεις και τη δυναμική των φύλων. Σε αρκετές από αυτές χρησιμοποιείται σχεδόν ως εξήγηση για κάθε δυσκολία στην ερωτική ζωή. Αν μια γυναίκα, για παράδειγμα, είναι άπιστη, φταίει η υπεργαμία. Αν ένας άνδρας δεν έχει επιτυχία στις σχέσεις, κατηγορεί ξανά την η υπεργαμία. Αν οι γυναίκες θεωρούνται «απαιτητικές», η υπεργαμία είναι και πάλι η υπεύθυνη.

Στην πραγματικότητα, όμως, η έννοια αυτή έχει απλοποιηθεί υπερβολικά και έχει μετατραπεί σε μια εύκολη δικαιολογία που συχνά απομακρύνει τη συζήτηση από πιο ουσιαστικά ζητήματα.

Τι είναι η υπεργαμία

Ως υπεργαμία (hypergamy, στα αγγλικά) ορίζεται η τάση επιλογής συντρόφου με υψηλότερη κοινωνική ή οικονομική θέση. Ιστορικά, αυτό το φαινόμενο συνδέθηκε κυρίως με τις γυναίκες και τις περιορισμένες δυνατότητές τους να εξασφαλίσουν οικονομική ανεξαρτησία.

Σε εποχές όπου οι γυναίκες δεν είχαν πρόσβαση στην εργασία ή δεν ήταν αυτόνομες, ο γάμος αποτελούσε ουσιαστικά τον βασικό τρόπο κοινωνικής και οικονομικής ανέλιξης. Η επιλογή ενός «ισχυρού» ή εύπορου συντρόφου δεν ήταν απαραίτητα ζήτημα προτίμησης, αλλά συχνά θέμα επιβίωσης.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη USA TODAY (@usatoday)

Παρότι υπάρχει ιστορική βάση στην έννοια, η σύγχρονη ερμηνεία της έχει αλλοιωθεί. Σε πολλές διαδικτυακές αφηγήσεις, η υπεργαμία παρουσιάζεται ως ένας κανόνας, που υποστηρίζει ότι οι γυναίκες επιλέγουν σύντροφο με συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά, κοινωνικό status και οικονομική επιτυχία.

Αυτή η προσέγγιση αγνοεί πλήρως την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Οι επιλογές συντρόφου δεν καθορίζονται μόνο από το εισόδημα ή την εμφάνιση, αλλά από ένα σύνολο παραγόντων που περιλαμβάνουν τη συναισθηματική σύνδεση, την επικοινωνία, τις αξίες και τη συμβατότητα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Logan Ury (@loganury)

Γιατί πλέον είναι μύθος

Στη σύγχρονη κοινωνία, όπου οι γυναίκες έχουν πλέον πρόσβαση στην εκπαίδευση και είναι οικονομικά ανεξάρτητες, η ανάγκη για «ανέλιξη μέσω του γάμου» έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Αντί για έναν εύπορο σύντροφο οι γυναίκες από μια σχέση ζητούν συναισθηματική ωριμότητα, σταθερότητα, σεβασμό και έναν άνθρωπο με κοινές αξίες και στόχους. Η οικονομική ασφάλεια μπορεί να παραμένει ένας παράγοντας, αλλά δεν είναι ο καθοριστικός ούτε ο μοναδικός.

Η υπεργαμία, όπως παρουσιάζεται σήμερα, λειτουργεί συχνά ως ένας βολικός μύθος. Αντί να ενθαρρύνει την αυτογνωσία και τη βελτίωση, μεταθέτει την ευθύνη σε έναν γενικευμένο «κανόνα» για τη συμπεριφορά των γυναικών.

Oι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολύ πιο σύνθετες. Δεν καθορίζονται από μία μόνο θεωρία, αλλά από την αλληλεπίδραση προσωπικοτήτων, εμπειριών και επιλογών.

Advertisement - Continue Reading Below
Advertisement - Continue Reading Below