Το Φεστιβάλ Αθηνών μας περιμένει κάθε χρόνο με προτάσεις, μετακλήσεις σπουδαίων δημιουργών και εντυπωσιακές παραγωγές που φιλοξενούνται σε διάφορους χώρους στην Αθήνα και την Επίδαυρο, με αποκορύφωμα όσα συμβαίνουν στα δύο αρχαία θέατρα. Με μεγάλη δυσκολία και πυξίδα, στις περισσότερες των περιπτώσεων, τη γυναικεία θεματική, συμμετοχή και δημιουργικότητα, ξεχωρίσαμε δώδεκα παραστάσεις, θεάτρου και χορού, αλλά και συναυλίες που θα φιλοξενηθούν είτε στο 260 της Πειραιώς, είτε σε δύο από τα ωραιότερα ανοιχτά θέατρα στον κόσμο.
Πειραιώς 260
10/06 στις 22:00, Χώρος Β: Το παραμύθι των λύκων σε σκηνοθεσία, κείμενο, κίνηση Δημήτρη Τσικούρα/Τσικ.

Βασισμένο στην πραγματική ιστορία μιας γυναίκας από τη Θεσσαλία, το έργο συνδέει οικογενειακή μνήμη, Εμφύλιο, λαϊκές δοξασίες, τον Χάινερ Μύλλερ και τον Σοφοκλή!
Στον πυρήνα του βρίσκεται η ενδοοικογενειακή βία ως απόηχος της πολιτικής βίας και το ερώτημα αν μπορεί να σπάσει αυτή η αλυσίδα. Ερμηνεύουν: Χαράλαμπος Αθανασόπουλος, Ανδρομάχη Μακρίδου, Δάφνη Μαρκάκη, Δημήτρης Τσικούρας / Τσικ, Αντιγόνη Φρυδά.
10/06 στις 20:30 & 11/06 στις 21:00, Χώρος Δ: MÁM σε σύλληψη, σκηνοθεσία, χορογραφία Μichael Keegan-Dolan.

Στα ιρλανδικά, MÁM σημαίνει «πέρασμα ανάμεσα στα βουνά» αλλά και «υποχρέωση». Δώδεκα χορευτές δημιουργούν μια τελετουργική, εκστατική κοινότητα σωμάτων, σε ένα έργο που αντλεί από το τοπίο, τη γλώσσα και τους μύθους της Ιρλανδίας και συνδυάζει χορό, θέατρο και ζωντανή μουσική.
27–28/06 στις 20:00, Χώρος Η: Sleeping Fires σε κείμενο-σκηνοθεσία Kurō Tanino.

Η Ίκου, τυφλή από τη γέννησή της, ζει στα βουνά και «διαβάζει» σώματα και συναισθήματα μέσα από την αφή. Η άφιξη μιας νεαρής μαθητευόμενης στην τέχνη του μασάζ διαταράσσει την ισορροπία της ζωής της, ανοίγοντας μια ιστορία για τον αποκλεισμό, την επιθυμία, τη φροντίδα, την ελευθερία και την εμπειρία του κόσμου πέρα από την όραση. Με τους Susumu Ogata, Ineko Kawai, Takao Shibata, Rio Sekiba, Natsue Hyakumoto.
30/06 στις 22:00, 01 & 02/07, Χώρος Β: Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα σε σκηνοθεσία Θέμη Πάνου και κείμενο Βίλιας Χατζοπούλου.

Το 1950, μια νεαρή δασκάλα φεύγει από την ηπειρωτική Ελλάδα για να διδάξει σε μονοθέσιο σχολείο σε μικρό νησί των Κυκλάδων. Η αφήγηση κινείται ανάμεσα στον εσωτερικό της κόσμο και στο εξωτερικό τοπίο του νησιού -το φως, τη θάλασσα, την απομόνωση- και γίνεται ιστορία ενηλικίωσης, διδασκαλίας, απώλειας και μεταμόρφωσης.
07 & 08/07 στις 22:00, Χώρος Η: Lee Miller in Hitler’s Bathtub σε λιμπρέτο, σκηνοθεσία, σκηνογραφία Jan Lauwers και σύνθεση Maarten Seghers.

Μια τραγική καντάτα εμπνευσμένη από τη διάσημη φωτογραφία της Lee Miller στην μπανιέρα του Χίτλερ, την ημέρα της αυτοκτονίας του. Δεν λειτουργεί ως βιογραφία αλλά ως ελεγεία για τη μνήμη, το τραύμα, τη γυναικεία δημιουργία και τη θέση της «μούσας» στην ιστορία της τέχνης. Romy Louise Lauwers, Ellen Rose Kelly / Kelley, George van Dam. Στη σκηνή υπάρχει και πενταμελές μουσικό σύνολο.
Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
20/06 στις 21:00: Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι σε μουσική διεύθυνση Ζακ Λακόμπ και σκηνοθεσία Παναγή Παγουλάτου.

Ανασύνθεση της ιστορικής παράστασης του 1961 σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή και απόβαση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο αρχαίο θέατρο με μια θρυλική παραγωγή της Μήδειας με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο. Αξιοποιώντας αρχειακό υλικό, σχέδια, φωτογραφίες και τα αποκατεστημένα κοστούμια του Τσαρούχη, μια νέα δημιουργική ομάδα και η Άννα Πιρότσι ως Μήδεια, θα φέρουν κάτι από την αίγλη του παρελθόντος στο ανήσυχο σήμερα. Ερμηνεύουν επίσης: Δανάη Κοντόρα, Αλίσια Κολόσοβα, Ζαν-Φρανσουά Μποράς, Τάσης Χριστογιαννόπουλος
03–04/07 στις 21:00: Πέρσες του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη.

Με αφετηρία την είδηση της ήττας των Περσών στη Σαλαμίνα, η παράσταση εστιάζει στον θρήνο, την απώλεια και το συλλογικό τραύμα. Ο Χρήστος Θεοδωρίδης, στην πρώτη του σκηνοθεσία στο αρχαίο θέατρο, αντιμετωπίζει τους Πέρσες ως ένα αντιπολεμικό έργο με έντονη σημασία για το σήμερα, δίνοντας κεντρικό ρόλο στον Χορό, συνεχίζοντας τη νοητή πορεία που διανύει τα τελευταία χρόνια με έργα πολιτικά φορτισμένα και (Σ’ εσάς που με ακούτε, Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου, Συνέδριο για το Ιράν κ.ά.). Πρωταγωνιστούν: Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Καταλειφός, Αναστάσης Ροϊλός, Σταύρος Σβήγκος,
10 &11/07 στις 21:00: Βάκχες του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Javor Gardev

Το Εθνικό Θέατρο Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ» συναντά τους Tiger Lillies, ζωντανά επί σκηνής, σε μια παράσταση που διαβάζει τις Βάκχες ως σύγκρουση ανάμεσα στη διονυσιακή απορρύθμιση και την απολλώνια τάξη, δοκιμάζοντας τα όρια της λογικής, των θεσμών και του φόβου απέναντι στο «άλλο». Με τους Leonid Yovchev, Samuel Finzi, Αλέξανδρο Μυλωνά, Λουκία Μιχαλοπούλου, Μιχαήλ Ταμπακάκη.
24 & 25/07 στις 21:00 Ειρήνη Μια επίσκεψη στο έργο του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία-σύλληψη Νίκου Καραθάνου.

Τη διασκευή του πρωτότυπου κειμένου και τα τραγούδια υπογράφει ο Φοίβος Δεληβοριάς, ενώ συνεργάζεται στη σκηνοθεσία ο Άγγελος Τριανταφύλλου. Σαν μια γιορτή των λαϊκών ανθρώπων της υπαίθρου, η βαθιά πολιτική κωμωδία του Αριστοφάνη υμνεί τη συμφιλίωση και την ελπίδα, αναδεικνύει τη διαχρονική σύγκρουση ανάμεσα στα συμφέροντα των λίγων και τις ανάγκες των πολλών και θυμίζει πως “ο κάθε πόλεμός μου/Είμ’ εγώ κι ο εαυτός μου/Ειν’ Εμφύλιος”.

Στη διανομή συναντάμε παλιούς και νέους συνεργάτες του Καραθάνου όπως οι Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Θανάσης Αλευράς, Έμιλυ Κολιανδρή, Γιάννης Κότσιφας, Πάνος Παπαδόπουλος, Ζέτα Μακρυπούλια, Βάσω Καβαλιεράτου, Φοίβος Δεληβοριάς, Νίκος Καραθάνος, Άγγελος Τριαντάφυλλου, Γιλμάζ Χουσμέν κ.α.. Ορχήστρα επί σκηνής: Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, Θοδωρής Ρέλλος, Γιόελ Σότο, Γιάννης Αγγελόπουλος (Jan Van De Engel).
31/7 & 1/8 στις 21:00: Τρωάδες του Ευριπίδη σε διασκευή-σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου.

Ένα ξεχωριστό σκηνικό ανέβασμα χωρίς αποκλεισμούς στο προσβάσιμο —για πρώτη φορά στην ιστορία του —Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και σε άτομα με αισθητηριακές αναπηρίες.
Μετά την άλωση της Τροίας, οι γυναίκες που δεν είχαν ποτέ λόγο για τη μοίρα τους βρίσκονται αντιμέτωπες με την αιχμαλωσία, την απώλεια και την εκμηδένιση του εαυτού. Καθώς καταρρέουν οι βεβαιότητες για θεούς και πεπρωμένο, οι λέξεις γίνονται το μοναδικό τους όπλο. Μέσα από την αλληλεγγύη, το πένθος μετατρέπεται σταδιακά σε αντίσταση και διεκδίκηση της ταυτότητας, της αξιοπρέπειας και του δικαιώματος στην επιλογή.

“Θα μπορέσουν άραγε οι καταπιεσμένες αυτού του κόσμου να ξανακερδίσουν το δικαίωμα της επιλογής; Να κραυγάσουν τον θυμό και το μίσος τους, να θρηνήσουν, να γελάσουν μες στο χάος και το αδιέξοδο; Θα επαναοικειοποιηθούν ποτέ οι γυναίκες της Τροίας τα σώματά τους;”
Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου
10 & 11/7 στις 21:30 Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη / Κωνσταντίνος Βήτα
Τέσσερα τραγούδια του Γιάννη Παπαϊωάννου και ένα καινούργιο τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα συναντούν πρωτότυπες συνθέσεις του Κ. Βήτα φτιάχνοντας περάσματα και γέφυρες σε έναν μουσικό κόσμο που βρίσκεται στο χείλος μιας μνήμης έτοιμης να εξαφανιστεί. Τα Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη είναι μια μουσική παράσταση με πρωταγωνιστές τραγούδια–ψυχές που θυμούνται τη μετανάστευση των Ελλήνων του εικοστού αιώνα, νοσταλγούν χαμένες οικογένειες και πατρίδες,αναζητούν νέες ταυτότητες.

17–18/07 στις 21:30 Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου σε κείμενο και σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη

Μια παρέα επτά ανθρώπων φτάνει σε ένα περιβόλι με πορτοκαλιές, ελιές και έναν μεγάλο βράχο για να αφηγηθεί τραγουδιστά την ιστορία του τόπου. Στον πυρήνα βρίσκεται μια ιστορία αγάπης για τη μοναχοκόρη του παλαιού αγροτικού γιατρού της Επιδαύρου και τα κατακόκκινα σαγκουίνια της Παλαιάς Επιδαύρου. Ερμηνεύουν: Ιωάννα Παππά, Χριστίνα Μαξούρη, Ρωξάνη Καρφή, Χάρης Χαραλάμπους.



