Η εφηβεία της Vogue Harrison ήταν διαφορετική από των άλλων κοριτσιών. Παρόλο που απολάμβανε ιδιαίτερα την κίνηση και τον αθλητισμό, είχε αποκτήσει ένα παράξενο «σωσίβιο» γύρω από τη μέση της, ενώ μέσα σε τέσσερα χρόνια είχε σπάσει πέντε οστά. Υπέφερε από συμπτώματα όπως δυσκολίες στη συγκέντρωση, πονοκέφαλοι και χαμηλή λίμπιντο. Και η περίοδός της δεν έλεγε να έρθει.
Στα 16 χρόνια της είχε φτάσει σε σημείο να αναρωτιέται: «Πότε είναι η σειρά μου; Θα έρθει από μέρα σε μέρα». Δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι δεν θα είχε ποτέ περίοδο, όπως λέει σήμερα, στα 31 της, σε μια συνέντευξη στο Today.com.
Αυτό που ήρθε ήταν ένα «τεράστιο σοκ», από τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκε με την υποστήριξη της οικογένειάς της. Όπως της ανακοίνωσε ένας ενδοκρινολόγος αναπαραγωγής, τα επίπεδα οιστρογόνων της ήταν παρόμοια με εκείνα μιας 80χρονης γυναίκας. Η διάγνωση; Πρωτοπαθής ωοθηκική ανεπάρκεια, όπως αποκαλείται η κατάσταση όπου οι ωοθήκες μιας γυναίκας σταματούν να λειτουργούν φυσιολογικά πριν από τα 40 χρόνια της. Σύμφωνα με αμερικανικές στατιστικές, επηρεάζει περίπου το 1% των γυναικών και τα αίτιά της παραμένουν μέχρι σήμερα ένα μυστήριο.
Τα επίπεδα οιστρογόνων της ήταν παρόμοια με εκείνα μιας 80χρονης γυναίκας. Η διάγνωση; Πρωτοπαθής ωοθηκική ανεπάρκεια, όπως αποκαλείται η κατάσταση όπου οι ωοθήκες μιας γυναίκας σταματούν να λειτουργούν φυσιολογικά πριν από τα 40 χρόνια της.
Μπορεί ωστόσο να έχει μακροχρόνιες συνέπειες στην υγεία των γυναικών που την παρουσιάζουν. «Η απουσία οιστρογόνων σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής μας μπορεί να επηρεάσει τα οστά, την καρδιά και τον εγκέφαλο» σύμφωνα με την ειδικό στην εμμηνόπαυση Dr. Pelin Batur.
Η Harrison, ωστόσο, όταν πρωτοάκουσε τη διάγνωση, είχε μια άλλη ανησυχία: «Ότι δεν θα με αγαπούσε ποτέ κανένας, γιατί δεν θα μπορούσα να αποκτήσω παιδιά».
Η πάθηση κινείται σε ένα φάσμα, οπότε κάποιες γυναίκες καταφέρνουν να πετύχουν μια εγκυμοσύνη, αλλά σε άλλες περιπτώσεις τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Συνολικά, γύρω στο 5-10% των ασθενών καταφέρνουν να τεκνοποιήσουν χωρίς ιατρική βοήθεια.
Η πάθηση κινείται σε ένα φάσμα, οπότε κάποιες γυναίκες καταφέρνουν να πετύχουν μια εγκυμοσύνη, αλλά σε άλλες περιπτώσεις τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Συνολικά, γύρω στο 5-10% των ασθενών καταφέρνουν να τεκνοποιήσουν χωρίς ιατρική βοήθεια.
Η Harrison ενημερώθηκε ότι είχε μόλις 1% πιθανότητες να συλλάβει φυσιολογικά, καθώς ο αριθμός ωαρίων της ήταν «βασικά ανύπαρκτος».
Ακόμα και όταν άρχισε να παίρνει λαμβάνει οιστρογόνα σε αντισυλληπτικά, δεν ένιωσε καλύτερα. Κατόπιν δοκίμασε τη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, που σήμερα χαρακτηρίζει «σωτήρια», αν και η ανεύρεση του σωστού ορμονικού συνδυασμού αποτέλεσε, σχεδόν για δέκα χρόνια, μια πρόκληση. Για παράδειγμα, όταν προστέθηκε προγεστερόνη σε αυτόν -απαραίτητη για να προστατευτεί από την ενδομητρίωση και τον καρκίνο του ενδομητρίου– άρχισε να υποφέρει από φουσκώματα και συχνές αιμορραγίες.
Σήμερα έχει βρει όχι μόνο την ισορροπία, αλλά και την αγάπη, στο πρόσωπο του συζύγου της, με τον οποίο γνωρίστηκε το 2020 μέσω εφαρμογής γνωριμιών. Ήδη από το πρώτο ραντεβού τού ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να αποκτήσει βιολογικά παιδιά, και ανακουφίστηκε μαθαίνοντας ότι δεν τον ενδιέφερε η τεκνοποίηση.
Το 2024 υποβλήθηκε σε υστερεκτομή και αφαίρεση ωοθηκών, ώστε να σταματήσει να παίρνει προγεστερόνη και να απαλλαγεί από τις παρενέργειές της. Ήταν μια ακόμα επώδυνη, σωματικά και ψυχικά, εμπειρία για εκείνη, αλλά δεν το μετανιώνει γιατί σε γενικές γραμμές αισθάνεται ότι βελτίωσε την ποιότητα της ζωής της. Τι θα συμβούλευε άλλες γυναίκες με την ίδια πάθηση; Να βρουν τη δική τους κοινότητα, διαδικτυακά, που θα τις βοηθήσει να νιώσουν ότι δεν είναι μόνες και θα τους επιτρέψει να παρακολουθούν πιο στενά τις νεότερες ιατρικές εξελίξεις.
