Ήταν πριν από δέκα χρόνια, όταν 26 γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, από πενήντα έως ογδόντα-κάτι ετών, αποφάσισαν να αλλάξουν ριζικά τη ζωή τους: μετακόμισαν σε ένα κτιριακό συγκρότημα που είχαν σχεδιάσει οι ίδιες, στα βόρεια του Λονδίνου, χωρίς άντρες. Κάθε μία είχε τη δική της ιστορία ζωής, όλες όμως ένωνε μια κοινή ιδέα: μήπως, αντί να ζουν μόνες, να συγκατοικήσουν με τις φίλες τους;
Οι Times επισκέφτηκαν αυτό το complex, που ονομάστηκε New Ground, και συνάντησαν μια από τις ενοίκους, την Jude Tidsall, η οποία διαβεβαίωσε τους δημοσιογράφους ότι το εγχείρημά τους «έχει αποτέλεσμα».
Όπως φαίνεταινα λέει η Jude στην κάμερα:
«Είμαστε μητέρες αγοριών και κόρες πατεράδων. Κάποιες, είναι σε σχέσεις με άντρες, αλλά κανένας άντρας δεν μπορεί να αγοράσει ή να νοικιάσει εδώ. Δεν είμαστε όμως κατά των αντρών.
»Ο κήπος είναι κοινόχρηστος. Κάθε μια έχει τη δική της βεράντα, αλλά υπάρχουν και οι κοινόχρηστοι χώροι, όπως αυτή η πέργκολα και ο κήπος με ορχιδέες, όπου μόλις ήπιαμε τσάι και καφέ. Έχουμε επίσης έναν ξενώνα, που χρησιμοποιείται από φίλους και συγγενείς όταν έρχονται να μας επισκεφτούν. Το συγκρότημα είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε συναντάς κόσμο σε διαφορετικά σημεία του: κοντά στα κουτιά του ταχυδρομείου, στην ταράτσα και μετά, φυσικά, στο κοινόχρηστο σαλόνι, όπου διοργανώνονται μαθήματα γιόγκα, τάι τσι και βραδιές κινηματογραφικών προβολών. Κάθε δύο εβδομάδες, διοργανώνουμε κοινά δείπνα.
«Το συγκρότημα είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε συναντάς κόσμο σε διαφορετικά σημεία του: κοντά στα κουτιά του ταχυδρομείου, στην ταράτσα και μετά, φυσικά, στο κοινόχρηστο σαλόνι, όπου διοργανώνονται μαθήματα γιόγκα, τάι τσι και βραδιές κινηματογραφικών προβολών».
»Είναι υπέροχο, νομίζω, το να έχεις την επιλογή να είσαι με άλλους ή μόνη σου, στο πλαίσιο αυτής της κοινότητας. Μοιραζόμαστε τις ίδιες αρχές: δεν φροντίζουμε η μία την άλλη, αλλά έχουμε πάντα τον νου μας η μία για την άλλη. Σε αυτό το διαμέρισμα βρίσκεται μια γυναίκα που αυτή την περίοδο έχει ταξιδέψει στη Σρι Λάνκα. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσες οπουδήποτε άλλου να φύγεις και να αφήσεις ανοιχτή την πόρτα σου, για να φροντίζει κάποιος τη γάτα σου.
«Όταν σχεδιάσαμε αυτό το συγκρότημα θέλαμε φως αλλά και να μπορείς να ρίξεις μια ματιά στο διαμέρισμα των άλλων. Αγαπώ το διαμέρισμά μου, αλλά εκείνο το λατρεύω. Ζούμε σε εποχές χάους και αβεβαιότητας και, ακόμα και αν δεν συμπαθείς πάντα τα άλλα μέλη της κοινότητας που έχεις δημιουργήσει, κάτι που θα συνέβαινε άλλωστε και με μέλη της οικογένειάς σου, είναι κοινός ο τρόπος με τον οποίο θέλεις να ζεις.
»Παρέες κάθονται συχνά γύρω από ένα τραπέζι, μετά από ένα γεύμα και πολύ κρασί και σκέφτονται, Θεέ μου, δεν θα ήταν τέλειο να ζούσαμε όλοι μαζί; Ας αγοράσουμε όλοι μαζί ένα σπίτι όταν μεγαλώσουμε. Τέτοιες ιστορίες άκουγε αυτό το τραπέζι, και τις είδε να γίνονται πραγματικότητα».
Δείτε το βίντεο:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
