Η νέα τηλεοπτική σειρά που συζητιέται αυτή την περίοδο στα media και τα social media είναι το «Furious» του Hulu, που παρακολουθεί μια πράκτορα του FBI η οποία ακολουθεί τα χνάρια μιας serial killer, αλλά τα όρια ανάμεσα στο καλό και το κακό αρχίζουν να θολώνουν. Για δύο λόγους: Γιατί ερμηνεύεται ως σχόλιο στην ασυλία που έχουν απολαύσει κακοποιητές, αλλά και επειδή μας συστήνει έναν ηθοποιό που ανατρέπει τα στερεότυπα της αναπηρίας.
Ο Steve Way, που στην πραγματική ζωή έχει μυϊκή δυστροφία, κάνει κάτι στο οποίο δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα ανάπηρα άτομα στην οθόνη: ερωτεύεται. Υποδύεται τον Alden, έναν άντρα που ζει κλεισμένος στο σπίτι αλλά αναπτύσσει μαι τρυφερή σχέση με μια περίπλοκη νέα γυναίκα, την Catherine (Lola Petticrew).
O Way γεννήθηκε με συγγενή μυϊκή δυστροφία Ullrich και χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο και αναπνευστήρα. Σε μια συνέντευξή του στο Yahoo Entertainment, είπε πως «στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, οι γιατροί μού έλεγαν ότι δεν θα ζούσα πολύ. Όταν άλλαξε αυτή η πρόγνωση, στα 25 μου, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αποφασίσω σύντομα τι θα έκανα με τη ζωή μου».
«Στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, οι γιατροί μού έλεγαν ότι δεν θα ζούσα πολύ. Όταν άλλαξε αυτή η πρόγνωση, στα 25 μου, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αποφασίσω σύντομα τι θα έκανα με τη ζωή μου».
Στράφηκε στην υποκριτική γιατί ήταν ανέκαθεν το χόμπι του: ήδη από εννέα ετών είχε συνειδητοποιήσει ότι είχε το ταλέντο να λέει ανέκδοτα μπροστά σε κόσμο. Ασχολήθηκε λοιπόν κυρίως με την κωμωδία, τη οποία αποκαλεί «το ασφαλές μέρος μου. Μπορώ να πω ό,τι θέλω. Δεν με ενδιαφέρει αν θα αρέσει ή όχι στο κοινό».
Στο τηλεοπτικό κοινό συστήθηκε μέσα από την κωμική σειρά «Ramy», σε συνεργασία με τον πρωταγωνιστή και δημιουργό της Ramy Youssef, αλλά στο «Furious» ένιωσε για πρώτη φορά ότι δεν χρειαζόταν να αποδείξει τίποτα.
«Στο “Ramy” ήμουν ο αστείος, θαρραλέος, εμψυχωτικός φίλος. Το “Furious” μού επέτρεψε να παίξω μια διαφορετική πλευρά του εαυτού μου. Εδώ, είμαι συγκρατημένος και ντροπαλός».
Απόλαυσε επίσης την απεικόνιση του έρωτα από την οπτική ενός ανάπηρου. «Δεν νομίζω ότι την έχουμε ξαναδεί στην οθόνη με τόσο όμορφο και υγιή τρόπο. Συνήθως έρωτας για έναν ανάπηρο σημαίνει να θέλει είτε να χάσει την παρθενιά του είτε να αυτοκτονήσει. Εδώ, ο έρωτας είναι μεγαλύτερος από τη ζωή. Και είναι όμορφος».
«Δεν νομίζω ότι την έχουμε ξαναδεί στην οθόνη με τόσο όμορφο και υγιή τρόπο. Συνήθως έρωτας για έναν ανάπηρο σημαίνει να θέλει είτε να χάσει την παρθενιά του είτε να αυτοκτονήσει. Εδώ, ο έρωτας είναι μεγαλύτερος από τη ζωή. Και είναι όμορφος».
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι «αντιπροσωπεύουμε το ένα τέταρτο του πληθυσμού. Ζούμε τις δικές μας ιστορίες. Είμαστε παντού. Σταματήστε να μας αντιμετωπίζετε με αμηχανία. Και αν αγαπάτε τη δουλειά μας, αποδείξτε το. Δώστε μας περισσότερες ευκαιρίες. Δώστε μας περισσότερες δουλειές. Δώστε μας τα βραβεία που κερδίσαμε. Τα μεγαλύτερα εμπόδια είναι η μισαναπηρία και η άγνοια. Ο κόσμος ακόμα πιστεύει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μια δουλειά. Ότι ζητάμε πάρα πολλά όταν, στην πραγματικότητα, οι παραγωγές επιλέγουν διαχρονικά μη ανάπηρους».
Δείτε μια συνέντευξή του:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
