Μπορεί ο πληθυσμός της Ευρώπης να γερνάει, όπως προειδοποιούν οι στατιστικές, ταυτόχρονα όμως είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που τόσοι όχι μόνο καταφέρνουν να φτάσουν στην τρίτη ηλικία αλλά και να την απολαύσουν με καλή υγεία και αυτονομία. Σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύονται ακόμα πιο πολύτιμα τα βιβλία που αμφισβητούν τα ηλικιακά στερεότυπα, όπως το «La edad experimental», που έγραψε ο 75χρονος Ιταλός συγγραφέας Erri De Luca με την 68χρονη Inès de la Fressange, μοντέλο, σχεδιάστρια και επιχειρηματία.
«Βλέποντας φωτογραφίες της νεότητάς μου, συνειδητοποιώ τον χρόνο που έχασα νιώθοντας άβολα με το σώμα μου και το στυλ μου» λέει η Fressange σε μια νέα συνέντευξή της στην El Pais, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου. «Στα 20 χρόνια μας, μπορούμε να φορέσουμε πρακτικά τα πάντα. Με την πάροδο του χρόνου, μαθαίνεις τι σε κολακεύει αλλά, κυρίως, μαθαίνεις τι σημαίνει ευεξία: να ακούς το σώμα σου, να πατάς παύση, να φροντίζεις τον εαυτό σου χωρίς να νιώθεις ενοχές».
«Φοβάμαι την ασθένεια, τον πόνο και την απώλεια της ανεξαρτησίας. Μου φαίνεται υποκριτικό το να λέω ότι είναι υπέροχο να γερνάς. Κουραζόμαστε ευκολότερα, η μνήμη μας μάς προδίδει. Από την άλλη, είναι εκπληκτικό το ότι μπορείς να δεις τα πράγματα από μια άλλη οπτική, να καταλάβεις ότι δεν είναι όλα τόσο σημαντικά και να τα αφήσεις πίσω σου», προσθέτει.
Μου φαίνεται υποκριτικό το να λέω ότι είναι υπέροχο να γερνάς. Κουραζόμαστε ευκολότερα, η μνήμη μας μάς προδίδει. Από την άλλη, είναι εκπληκτικό το ότι μπορείς να δεις τα πράγματα από μια προοπτική, να καταλάβεις ότι δεν είναι όλα τόσο σημαντικά και να τα αφήσεις πίσω σου»
Για να απολαμβάνουμε όμως τη ζωή μας σε κάθε ηλικία, ειδικά οι γυναίκες, είναι σημαντικό επίσης να αφήσουμε πίσω μας τα ηλικιακά στερεότυπα. Ακόμα και σήμερα, παραδέχεται η Ισπανίδα σχεδιάστρια, «δεν είναι εύκολο να συναντήσεις στα περιοδικά γυναίκες μεγαλύτερες των 40 ετών. Τα media μετέτρεψαν σε είδηση την παρουσία ώριμων μοντέλων στο ντεφιλέ του Chanel. Τα πράγματα αλλάζουν, αλλά αργά. Σήμερα μια γυναίκα 60 ετών δεν ταυτίζεται με κανέναν μοντέλο. Όταν ήμουν παιδί, οι 60χρονες ήταν “γιαγιάδες με κότσο”, στις μέρες μας αθλούνται, βγαίνουν για φαγητό, είναι ενεργές. Ωστόσο, το συλλογικό φαντασιακό δεν λέει να εξελιχθεί».
