Τo 2011, η Pat Dunn και ο σύζυγός της ετοιμάζονταν να ζήσουν το όνειρο της ζωής τους: να κάνουν, μετά τη συνταξιοδότησή του, ένα μεγάλο ταξίδι με σκάφος στην Καραϊβική. Ήταν ό,τι περίμεναν περισσότερο, μετά από δέκα χρόνια προετοιμασίας και σκληρής δουλειάς, και επιτέλους γινόταν πραγματικότητα.
Το ταξίδι τους τερματίστηκε ξαφνικά, τον Νοέμβριο του 2014, όταν ενώ βρίσκονταν στο Μεξικό, ο σύζυγος της Pat πέθανε ξαφνικά, από καρδιακή ανακοπή. Εκείνος ήταν 66 ετών, εκείνη, 64.
Ο κόσμος της Pat κατέρρευσε. Αρχικά χρειάστηκε να πουλήσει το σκάφος που είχε γίνει σπίτι τους για 13 χρόνια και να επιστρέψει στην πατρίδα της, το Οντάριο, στον Καναδά. Έλειπε ήδη τρία χρόνια από εκει, οπότε οι φίλοι της είχαν διασκορπιστεί. Ακόμα και τα παιδιά της, ζούσαν μακριά.
Ο κόσμος της Pat κατέρρευσε. Αρχικά χρειάστηκε να πουλήσει το σκάφος που είχε γίνει σπίτι τους για 13 χρόνια και να επιστρέψει στην πατρίδα της, το Οντάριο, στον Καναδά. Έλειπε ήδη τρία χρόνια από εκει, οπότε οι φίλοι της είχαν διασκορπιστεί. Ακόμα και τα παιδιά της, ζούσαν μακριά.
Πέρα από τις συναισθηματικές δυσκολίες, είχε να αντιμετωπίσει και οικονομικές προκλήσεις. Μετά από χρόνια παραμονής στην Καραϊβική, όπου «το δολάριο Καναδά είχε μεγαλύτερη αξία», έμεινε με ένα εισόδημα και δεν μπορούσε να βγάλει τα προς το ζην. «Αυτό με συντάραξε μέχρι τα βάθη της ψυχής μου. Για πρώτη φορά στη ζωή μου, ήμουν πραγματικά φτωχή».
Για να καλύπτει τα έξοδα κάθε μήνα, άρχισε να χρησιμοποιεί την πιστωτική κάρτα της, αλλά τα χρέη της συσσωρεύονταν, φτάνοντας σε σημείο να μην μπορεί πλέον να τα διαχειριστεί. Προσπάθησε να βρει δουλειά, αλλά τη θεωρούσαν υπερβολικά μεγάλη ή όχι με αρκετά προσόντα. Μόλις τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του συζύγου της, κατέληξε άστεγη. «Κάθισα στο λάπτοπ μου και γκούγκλαρα “πώς ζεις με ασφάλεια σε ένα αυτοκίνητο”. Είχα πιάσει πάτο και ένιωθα βαθιά ντροπή».
Μέχρι που άρχισε να αναρωτιέται αν υπήρχαν και άλλες γυναίκες σε παρόμοια κατάσταση με εκείνη. Τον Φεβρουάριο του 2019 δημιούργησε στο Facebook την ομάδα Senior Women Living Together, προσκαλώντας γυναίκες που ζούσαν μόνες στο Οντάριο, όπως εκείνη, σε μια συνάντηση γνωριμίας.
Ξαφνιάστηκε από την ανταπόκριση που είχε. Ήδη μέχρι το τέλος του ίδιου χρόνου, είχε νοικιάσει ένα σπίτι μαζί με δύο ακόμα γυναίκες που είχε γνωρίσει στην ομάδα. Η ίδια διαδικτυακή κοινότητα, μάλιστα, έχει επιτρέψει και σε άλλες να βρουν συγκατοίκους.
Η ιστορία της τράβηξε ακόμα και την προσοχή του BBC, στο οποίο είπε ότι, μετά τον θάνατο του άντρα της, «ένιωθα πραγματικά ότι θα πέθαινα από μοναξιά». Σήμερα, «μια συνηθισμένη ημέρα ξεκινάει για εμένα όπως θα ξεκινούσε κι αν ζούσα μόνη. Σηκώνομαι από το κρεβάτι, ντύνομαι, ταΐζω τον σκύλο μου. Αλλά στο δείπνο, τρώμε και οι τρεις μαζί. Καθόμαστε στο τραπέζι, συζητάμε, λέμε ιστορίες, γελάμε, πίνουμε ένα ποτήρι κρασί.
«Μια συνηθισμένη ημέρα ξεκινάει για εμένα όπως θα ξεκινούσε κι αν ζούσα μόνη. Σηκώνομαι από το κρεβάτι, ντύνομαι, ταΐζω τον σκύλο μου. Αλλά στο δείπνο, τρώμε και οι τρεις μαζί. Καθόμαστε στο τραπέζι, συζητάμε, λέμε ιστορίες, γελάμε, πίνουμε ένα ποτήρι κρασί».
»Όταν άρχισα να ζω με αυτές τις γυναίκες, δεν περίμενα ότι θα έπαυα τόσο σύντομα να νιώθω μοναξιά. Έχουμε η μία την παρέα της άλλης. Έχω κάποιον που ενδιαφέρεται πραγματικά για εμένα και για ό,τι κάνω στη ζωή μου».
Δείτε το βίντεο του ρεπορτάζ:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
