«Το παιδί μου είναι δύσκολο»: Αυτό είναι ένα σύνηθες παράπονο των γονιών, ανεξαρτήτως της ηλικίας του παιδιού τους – από τα νηπιακά έως και τα εφηβικά χρόνια. Ωστόσο ένας διευθυντής σχολείου στην Ουάσιγκτον, ο Russell Shaw, μάς καλεί να αναρωτηθούμε: τι σημαίνει τελικά «δύσκολο» παιδί; Και πότε αυτός ο χαρακτηρισμός χρησιμοποιείται για να περιγράψει ό,τι αποτελεί, στην πραγματικότητα, προτέρημα;
Σε ένα νέο άρθρο του The Atlantic, ο εκπαιδευτικός πλέκει την «ωδή» στα δύσκολα παιδιά, προσκαλώντας τους αναγνώστες να τα δούμε με πιο καθαρή ματιά – και να τα αντιμετωπίσουμε όπως το έχουν ανάγκη, για να εξελιχθούν ως προσωπικότητες στον μέγιστο δυνατό βαθμό.
«Αν έχετε ένα παιδί που αμφισβητεί ό,τι λέτε, μπορεί να κάνετε κάτι σωστά. Ξέρετε για ποιο παιδί μιλάω. Για εκείνο που αναρωτιέται: Αλλά γιατί; Για εκείνο που δεν θα δεχτεί ως απάντηση το “επειδή το λέω εγώ”. Τα δυναμικά παιδιά δεν προσπαθούν πάντα να είναι δύσκολα. Κάποια έχουν μια φλογερό ταμπεραμέντο που αξίζει να καλλιεργηθεί.
«Αν έχετε ένα παιδί που αμφισβητεί ό,τι λέτε, μπορεί να κάνετε κάτι σωστά. Ξέρετε για ποιο παιδί μιλάω. Για εκείνο που αναρωτιέται: Αλλά γιατί; Για εκείνο που δεν θα δεχτεί ως απάντηση το “επειδή το λέω εγώ”. Τα δυναμικά παιδιά δεν προσπαθούν πάντα να είναι δύσκολα».
»Έχω περάσει τριάντα χρόνια σε σχολεία και έχω παρακολουθήσει πολλά παιδιά να μεγαλώνουν. Πολλοί από τους ενήλικες που θαυμάζω περισσότερο δεν ήταν “εύκολοι” έφηβοι. Ήταν εκείνοι που σήκωναν το χέρι τους στην τάξη όχι για να απαντήσουν στην ερώτηση αλλά για να αμφισβητήσουν την ίδια τη λογική τους: οι αντιδραστικοί. Εκείνα τα παιδιά έκαναν κάποιους δασκάλους σιωπηρά δυστυχείς.
»Ορίστε μια άβολη αλήθεια: Οι δάσκαλοι και οι γονείς συνήθως δεν επιβραβεύουμε εκείνα τα παιδιά που αντιδρούν. Αντιθέτως, επιβραβεύουμε όσα κάνουν τη ζωή μας ευκολότερα, όσα υπακούν. Με αυτό τον τρόπο, ακόμα και αν δεν το θέλουμε, αφαιρούμε κάτι πραγματικά σημαντικό. Γιατί υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να διδάσκουμε τα παιδιά να είναι ευγενικά και σεβαστικά από το να τα διδάσκουμε να είναι υπάκουα και παθητικά.
»Στόχος μας δεν πρέπει να είναι να μεγαλώσουμε κάποιον ώστε να είναι αντιδραστικός για την αντίδραση. Στόχος είναι να μεγαλώσουμε ένα παιδί που γνωρίζει τη διαφορά ανάμεσα στην πεισματική άρνηση και τη σκεπτόμενη διαφωνία».
Δείτε ένα βίντεο του εκπαιδευτικού:
View this post on Instagram
