Εξαρτάται από εμάς τουλάχιστον σε ποσοστό 80% το πώς μεγαλώνουμε και κατά συνέπεια η κατάσταση της υγείας μας στην τρίτη ηλικία, σύμφωνα με μια νέα βρετανική αναφορά, που αμφισβητεί τον θεμελιώδη ρόλο του παράγοντα της κληρονομικότητας.
Τα αποτελέσματά της παρουσιάστηκαν στο συνέδριο Smart Ageing Summit στην Οξφόρδη, αναδεικνύοντας τον ρόλο των προσωπικών επιλογών στον τρόπο ζωής μας, από το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ έως την άσκηση.
Η αναφορά «Living Longer, Better» πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος μακροζωίας Oxford Longevity Project με τη συνεργασία Βρετανών ειδικών από τα πεδία της ιατρικής, της γήρανσης και των πολιτικών εκπαίδευσης.
Εξαρτάται από εμάς τουλάχιστον σε ποσοστό 80% το πώς μεγαλώνουμε και κατά συνέπεια η κατάσταση της υγείας μας στην τρίτη ηλικία, σύμφωνα με μια νέα βρετανική αναφορά, που αμφισβητεί τον θεμελιώδη ρόλο του παράγοντα της κληρονομικότητας.
Το συμπέρασμά της, ωστόσο, δέχτηκε κριτικές, όπως ότι είναι υπεραπλουστευτικό ή ότι δεν λαμβάνει υπόψη του συζητήσεις για το κατά πόσον έχουμε τον έλεγχο, τελικά, των επιλογών μας σε ό,τι έχει να κάνει θέματα όπως η φτώχεια, η ρύπανση και η πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Όπως σχολίασε η Nancy Krieger, καθηγήτρια κοινωνικής επιδημιολογίας στο Χάρβαρντ: «Σχολιάζεται το ότι η αναφορά απορρίπτει τον γενετικό ντετερμινισμό, παράλληλα όμως αποφεύγει να αναφερθεί στον κοινωνικό ντετερμινισμό των ανισοτήτων στην υγεία: στον ρόλο της εργασίας, της οικονομικής ανέχειας και των κυβερνητικών πολιτικών που δίνουν το ελεύθερο στις επιχειρήσεις να πωλούν ανθυγιεινά προϊόντα».
«Σχολιάζεται το ότι η αναφορά απορρίπτει τον γενετικό ντετερμινισμό, παράλληλα όμως αποφεύγει να αναφερθεί στον κοινωνικό ντετερμινισμό των ανισοτήτων στην υγεία: στον ρόλο της εργασίας, της οικονομικής ανέχειας και των κυβερνητικών πολιτικών που δίνουν το ελεύθερο στις επιχειρήσεις να πωλούν ανθυγιεινά προϊόντα».
Ο Steven Woolf, καθηγητής οικογενειακής ιατρικής και διευθυντής του πανεπιστημιακού κέντρου Virginia Commonwealth University Center on Society and Health, υποστήριξε με τη σειρά του ότι η αναφορά «αγνοεί και υπεραπλουστεύει τις πολυεπίπεδες αιτίες των καταστάσεων που συνδέονται με κακή υγεία σε έναν πληθυσμό. Υπάρχουν παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία οι οποίοι υπερβαίνουν την προσωπική επιλογή. Ενώ λοιπόν είναι καλό να δίνονται στον κόσμο ξεκάθαρες οδηγίες για το πώς οι επιλογές τους επηρεάζουν την υγεία τους, αυτό απαλλάσσει τους νομοθέτες και άλλους αρμοδίους από τις ευθύνες τους».
Από την άλλη, ένας από τους συγγραφείς της αναφοράς, ο 91χρονος ακαδημαϊκός της Οξφόρδης Σερ Christopher Ball, θεωρεί το 80% συντηρητική εκτίμηση και σχολιάζει πως «είναι καλό να αποδίδουμε ευθύνες στον εαυτό μας γιατί αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτή η αναφορά δίνει ελπίδα στον κόσμο. Είτε έχεις πολλά είτε λίγα χρήματα, είτε ζεις σε ένα άνετο σπίτι είτε σε ένα χαμόσπιτο, μπορείς να κάνεις επιλογές που θα σου επιτρέψουν να ζήσεις περισσότερο και καλά».
Όπως πρόσθεσε ο ίδιος: «Ζούμε μέσα σε μια κουλτούρα που διαρκώς αναζητά εξωτερικούς υπαίτιους: “Για όλα φταίνε τα γονίδιά μου”, “Για όλα φταίνε οι γονείς μου”. Όχι, δεν ισχύει αυτό. Αν θέλεις να μιλήσεις για ευθύνες, είναι δικές σου».
