Υπάρχουν πάντα περίοδοι που έχουμε τόση πολλή δουλειά που νιώθουμε εξαντλημένοι. Υπάρχει όμως και το ακριβώς αντίθετο. Όταν οι μέρες περνούν με τις ίδιες επαναλαμβανόμενες εργασίες, χωρίς ιδιαίτερες προκλήσεις, δημιουργικότητα ή περιθώριο εξέλιξης, η δουλειά μπορεί να αρχίσει να μας κουράζει με έναν διαφορετικό τρόπο. Αυτό είναι το λεγόμενο rust out και φαίνεται να γίνεται όλο και πιο συχνό.
Τι είναι το rust out;
Το rust out περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία νιώθουμε διαρκώς υποαπασχολούμενοι, χωρίς αρκετά ερεθίσματα και χωρίς ουσιαστικές προκλήσεις στη δουλειά μας. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2019 από την ψυχοθεραπεύτρια Paula Coles. Σε αντίθεση με το burnout, όπου οι απαιτήσεις είναι περισσότερες από όσες μπορούμε να διαχειριστούμε, στο rust out οι δυνατότητές μας μένουν αναξιοποίητες. Το αποτέλεσμα είναι ανία, μειωμένο κίνητρο και η αίσθηση ότι επαγγελματικά έχουμε μείνει στάσιμοι.
Γιατί εμφανίζεται;
Η οικονομική αβεβαιότητα είναι ένας από τους παράγοντες. Πολλοί εργαζόμενοι παραμένουν σε μια θέση επειδή τους προσφέρει έναν σταθερό μισθό, ακόμη κι αν δεν τους προσφέρει ιδιαίτερη ικανοποίηση. Παράλληλα, η τεχνητή νοημοσύνη και η αυτοματοποίηση έχουν αλλάξει αρκετές θέσεις εργασίας. Εργασίες που κάποτε απαιτούσαν έρευνα, ανάλυση και δημιουργική σκέψη έχουν σε αρκετές περιπτώσεις αντικατασταθεί από πιο μηχανικές διαδικασίες, όπως ο έλεγχος περιεχομένου που δημιουργείται από AI, η μορφοποίηση αρχείων και η επεξεργασία τιμολογίων. Όταν, λοιπόν, δεν υπάρχει ούτε αρκετή πρόκληση ούτε ξεκάθαρη προοπτική εξέλιξης, το ενδιαφέρον μπορεί σταδιακά να χαθεί.
Ποια είναι τα σημάδια του rust out;
Το rust out δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωριστεί, καθώς εξελίσσεται αργά. Ανάμεσα στα πιο συνηθισμένα σημάδια είναι:
Απώλεια κινήτρου: Κάνουμε όσα χρειάζεται, αλλά δεν έχουμε πλέον διάθεση να προτείνουμε ιδέες ή να αναλάβουμε κάτι επιπλέον.
Συναισθηματική αποστασιοποίηση: Η δουλειά μάς αφήνει αδιάφορους και οι ώρες περνούν κοιτάζοντας περισσότερο το ρολόι παρά το αντικείμενό μας.
Έλλειψη περιέργειας: Σταματάμε να κάνουμε ερωτήσεις, να μαθαίνουμε και να αναζητούμε νέες ευκαιρίες.
Εκνευρισμός και κυνισμός: Η επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα μπορεί να μας κάνει πιο ευέξαπτους και αρνητικούς απέναντι στη δουλειά.
Πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε;
Αρχικά, αξίζει να παρατηρήσουμε τι ακριβώς μας κάνει να νιώθουμε στάσιμοι. Ποιες εργασίες μάς δίνουν ενέργεια και ποιες μας εξαντλούν; Η απάντηση μπορεί να δείξει τι χρειαζόμαστε περισσότερο στην καθημερινότητά μας. Στη συνέχεια, μια ειλικρινής συζήτηση με τον manager μπορεί να βοηθήσει. Αντί να εστιάσουμε στη δυσαρέσκεια, μπορούμε να μιλήσουμε για τις δεξιότητές μας και να προτείνουμε ένα νέο project ή περισσότερες δημιουργικές και συνεργατικές αρμοδιότητες. Μικρές αλλαγές έχουν επίσης σημασία. Η εκμάθηση μιας νέας δεξιότητας, η συμμετοχή σε ένα διαφορετικό project ή η συνεργασία με ανθρώπους από άλλη ομάδα μπορούν να επαναφέρουν την περιέργεια. Αν, παρ’ όλα αυτά, έχουμε δοκιμάσει διαφορετικές προσεγγίσεις και συνεχίζουμε να νιώθουμε σταθερά αποσυνδεδεμένοι, ίσως το πρόβλημα να μην είναι η ρουτίνα αλλά η ίδια η θέση. Ένα ανανεωμένο βιογραφικό, μια ματιά στην αγορά εργασίας και μερικές νέες επαγγελματικές επαφές αρκούν για να θυμηθούμε ότι έχουμε επιλογές.
