Από τoν Λευτέρη Τρίγκα
Λίγες ταινίες κατάφεραν να διαμορφώσουν τη σχέση μας με τη μόδα και την ποπ κουλτούρα όσο το «Ο Διάβολος φοράει Prada». Σχεδόν 20 χρόνια μετά, το σίκουελ δεν επιστρέφει απλώς, αλλά επανεφευρίσκει το ίδιο το σύμπαν του Runway σε μια εποχή όπου η έννοια της επιρροής έχει αλλάξει ριζικά. Και αν κάτι επιβεβαιώνει ότι αυτή η συνέχεια δεν είναι απλώς νοσταλγία, αλλά ένα σύγχρονο fashion statement, είναι το τρέιλερ που έσπασε κάθε προσδοκία συγκεντρώνοντας 222 εκατομμύρια προβολές στο πρώτο 24ωρο και καταγράφοντας, σύμφωνα με αμερικανικά media, το μεγαλύτερο λανσάρισμα τρέιλερ στην ιστορία της 20th Century Studios.
Το πρώτο teaser, με τις κατακόκκινες Valentino γόβες να διασχίζουν ένα newsroom που πάλλεται από ένταση λειτούργησε σαν ένα editorial μόδας σε κίνηση. Μέσα σε λιγότερο από δύο λεπτά βλέπουμε έναν κόσμο όπου η μόδα δεν είναι πλέον απλώς αισθητική, αλλά νόμισμα ισχύος, υπό τους ήχους του «Vogue» της Madonna. Τα πλάνα εναλλάσσονται ανάμεσα σε couture φορέματα, flash από red carpets και μια επανένωση που μοιάζει ταυτόχρονα οικεία και απειλητική: η Μέριλ Στριπ ως Μιράντα Πρίσλεϊ και η Αν Χάθαγουεϊ ως Αντι Σακς στο ίδιο ασανσέρ, σαν να μην πέρασε μια μέρα ή σαν να πέρασαν πάρα πολλές.
Αυτό που κάνει το τρέιλερ να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο η αισθητική του αρτιότητα, αλλά η ακρίβεια με την οποία αποτυπώνει τη νέα εποχή της μόδας. Το Runway δεν είναι πλέον απλώς ένα περιοδικό. Είναι ένας οργανισμός που παλεύει να παραμείνει επίκαιρος σε έναν ψηφιακά κυριαρχούμενο κόσμο. Η κάμερα ταξιδεύει από τη Νέα Υόρκη έως τους μεγάλους ευρωπαϊκούς προορισμούς για τον κόσμο της μόδας, υπονοώντας ότι η ιστορία θα κινηθεί σε ένα διεθνές, σχεδόν διπλωματικό επίπεδο σχέσεων μεταξύ media και luxury brands.
Το Runway αλλιώς
Το καστ επιστρέφει με μια αυτοπεποίθηση που μόνο ο χρόνος μπορεί να προσφέρει. Η Εμιλι Μπλαντ ως Εμιλι Τσάρλτον δεν είναι πλέον η αγχωμένη προσωπική γραμματέας, αλλά μια ισχυρή φιγούρα στο χώρο της διαφήμισης πολυτελείας. Ο Στάνλεϊ Τούτσι ως Νάιτζελ Κίπλινγκ παραμένει ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην παλιά και τη νέα φρουρά, ενώ η προσθήκη του Κένεθ Μπράνα ως συζύγου της Μιράντα φέρνει νέα δυναμική στα προσωπικά της. Πλάι τους, η Αν Χάθαγουεϊ εμφανίζεται πιο λαμπερή από ποτέ, ενώ η Μέριλ Στριπ επιστρέφει στη φλεγματική Μιράντα που αγαπήσαμε. Ενα αξέχαστο πέρασμα κάνουν επίσης οι Lady Gaga, Σιμόν Ασλεϊ και Σίντνεϊ Σουίνι.
Στο επίπεδο του styling, τη σκυτάλη παίρνει η Μόλι Ρότζερς, στενή συνεργάτιδα της Πατρίσια Φιλντ, η οποία είχε υπογράψει την εμβληματική ενδυματολογία της πρώτης ταινίας και ήταν υποψήφια για Οσκαρ Κοστουμιών. Η Ρότζερς προσεγγίζει τη συνέχεια της πρώτης ταινίας με μια καθαρή, σύγχρονη ματιά: η γκαρνταρόμπα βασίζεται σε συνδυασμό vintage κομματιών και δημιουργιών υψηλής ραπτικής, με εμφανείς αναφορές σε δημιουργούς όπως ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ.
Η ταινία θέτει ερωτήματα: Τι σημαίνει δύναμη σήμερα; Ποιος ορίζει το «in» σε έναν κόσμο όπου όλα είναι στιγμιαία; Και τελικά, πόσο κοστίζει να παραμένεις στην κορυφή;
Το αποτέλεσμα δεν είναι ρετρό, ούτε νοσταλγικό. Είναι μια επιμελημένη σύγκρουση εποχών. Στα looks εντοπίζονται κομμάτια από οίκους όπως Dries Van Noten, Saint Laurent, Stella McCartney, Dior και Coach ως μέρος μιας αφήγησης για το πώς η πολυτέλεια λειτουργεί σήμερα.
Η Μιράντα εμφανίζεται με αυστηρές, σχεδόν γλυπτικές σιλουέτες: tailored παλτό, δομημένα τζάκετ και ελεγχόμενη παλέτα που αποπνέει εξουσία. Η Αντι κινείται σε μια πιο ήσυχη, refined κατεύθυνση, με κομμάτια που υποδηλώνουν εμπειρία και αυτογνωσία αντί για εντυπωσιασμό. Η Εμιλι, πιο τολμηρή από ποτέ, αγκαλιάζει το statement dressing με τρόπο που αντικατοπτρίζει τη νέα της θέση στον κόσμο της μόδας και της διαφήμισης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή τη φορά οι οίκοι μόδας όχι μόνο συνεργάστηκαν πρόθυμα, αλλά ενσωματώθηκαν οργανικά στο storytelling. Οι εμφανίσεις σε πραγματικά fashion shows και η παρουσία σχεδιαστών όπως η Ντονατέλα Βερσάτσε υπογραμμίζουν μια νέα αυθεντικότητα. Η μόδα δεν είναι σκηνικό, είναι χαρακτήρας.
Παράλληλα, υπάρχει μια πιο συνειδητή προσέγγιση σε ζητήματα εκπροσώπησης. Η ίδια η Στριπ έχει αναφερθεί στην ανάγκη απομάκρυνσης από τα υπερβολικά αδύνατα πρότυπα που κάποτε κυριαρχούσαν στις πασαρέλες, κάτι που φαίνεται να επηρεάζει και την αισθητική της ταινίας.
Και ίσως αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο: το σίκουελ δεν προσπαθεί να επαναλάβει την επιτυχία του παρελθόντος. Αντίθετα, χρησιμοποιεί την κληρονομιά του για να θέσει νέα ερωτήματα: Τι σημαίνει δύναμη σήμερα; Ποιος ορίζει το «in» σε έναν κόσμο όπου όλα είναι στιγμιαία; Και τελικά, πόσο κοστίζει να παραμένεις στην κορυφή;
Η απάντηση, αν κρίνουμε από το τρέιλερ, δεν βρίσκεται μόνο στα ρούχα, αλλά στον τρόπο που τα φοράς. Η συνέχεια επί της οθόνης την 1η Μαΐου.
