Γεωργία Καρκάνη

Ο σχεδιαστής υποδημάτων γράφει για την ανεπιτήδευτη κομψότητα των φλατ ενώ υποστηρίζει, από την άλλη, ότι τα sneakers δεν μπορούν να ολοκληρώσουν ένα καλό ντύσιμο.

Για τρίτη χρονιά φέτος κλείνουμε θέση στο Υδροθεραπευτήριο «Ο Ασκληπιός» της παράστασης «Οι Λουόμενες» της Κατερίνας Μαυρογεώργη και λυτρωνόμαστε μαζί με τις ηρωίδες της. Μιλήσαμε με μία από τις τρεις ηθοποιούς της, που δίνονται ολόψυχα στις ερμηνείες, για τη γυναικεία φιλία και τις κακοποιητικές επαγγελματικές σχέσεις.

Κάποιες επιχείρησαν όχι απλώς να απενοχοποιήσουν τη χρήση ναρκωτικών ουσιών ή την κακοποίηση γυναικών και παιδιών, αλλά να τις κάνουν να μοιάζουν λαμπερές και trendy. Άλλες απλώς προκάλεσαν τα χρηστά ήθη. Και υπήρξαν κι εκείνες που ευαισθητοποίησαν για κοινωνικά θέματα.

Παρακολουθώντας την Οδύσσεια της Γιούσρα Μαρντίνι από τη Συρία μέχρι τη Λέσβο και, τελικά, το Βερολίνο, στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της («Πεταλούδα») και στο φιλμ «The Swimmers», το προσφυγικό δράμα μάς γίνεται πρωτόγνωρα οικείο.

Αν μια καλή ιστορία είναι το καλύτερο μάθημα για τις επόμενες γενιές, μια καλή ιστορία με ξεκαρδιστικό γέλιο, όπως αυτή του Volker Ludwig, την οποία αφηγείται η χαρισματική θεατρική ομάδα σε σκηνοθεσία Βασίλη Κουκαλάνι στο Σύγχρονο Θέατρο, μπορεί να φέρει αληθινές αλλαγές σε θέματα έμφυλης ισότητας και στερεοτύπων.

Έγραψε τη «Θάλασσα της ηρεμίας» την άνοιξη του 2020, σε μια Νέα Υόρκη με «ατμόσφαιρα θανάτου», που της έδωσε «ένα είδος δημιουργικής αψηφισιάς» όπως είπε η συγγραφέας που πλέκει δεξιοτεχνικά την επιστημονική φαντασία με την ανθρώπινη φύση.

Η θεατρική ομάδα που ανεβάζει την παράσταση «Δεν είναι παιχνίδι» στο Θέατρο Noūs, όπου παρουσιάζει αληθινές ιστορίες ηλεκτρονικού εγκλήματος, μιλάει στο Marie Claire για τις πιο κοινές μορφές διαδικτυακής κακοποίησης και την υποστήριξη των θυμάτων.

«Θέλω να θυμάστε ότι αυτό δεν συνέβη σε εσάς και ότι δεν συμβαίνει τώρα. Εντάξει;»: Στο πρώτο ανέβασμα του «Girls & Boys» του Dennis Kelly, στο Λονδίνο, η Carey Mulligan αυτοσχεδίασε, ρίχνοντας αυτή τη φράση-σκοινί στους θεατές, για να κρατηθούν λίγο πριν αρχίσει η άβυσσος. Με αφορμή την 25η Νοεμβρίου, τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, μιλήσαμε με την Ελληνίδα ηθοποιό που ενσαρκώνει τον ίδιο ρόλο, για τέταρτη χρονιά, σε μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε.

Η ενδυματολόγος της παράστασης «Ορλάντο» -στο κείμενο της Βιρτζίνια Γουλφ, σε πρωτότυπη θεατρική απόδοση και σκηνοθεσία του Νίκου Καμτσή- μίλησε για τη γοητεία του ανδρόγυνου στυλ αλλά και για το νέο της, διεθνές πρότζεκτ «Fashioration», που συνδυάζει τη μόδα με την πολιτιστική κληρονομιά των Βαλκανίων.

Ο James Norbury είναι η ζωντανή απόδειξη ότι τα μαθήματα αισιοδοξίας που παραδίδει μέσα από τους ονομαστούς ήρωές του, το «Μεγάλο Πάντα και τον Μικρό Δράκο», έχουν αντίκρισμα στην πραγματικότητα. Με αφορμή την κυκλοφορία του δεύτερου βιβλίου της σειράς στα ελληνικά, μίλησε στο Marie Claire.

Πώς μπορεί ένας ήρωας να προκαλεί αυθόρμητα το γέλιο μέσα από την υπερβολή και ταυτόχρονα να δείχνει τόσο οικείος; Αυτή τη συνύπαρξη βλέπουμε στη νέα παράσταση, «Stand Up Tragedy», τον Νοέμβριο στο Θέατρο Σταθμός, που λυτρώνει σαν αναστεναγμός.

Ο Δημήτρης Μυλωνάς σκηνοθετεί τη συνέχεια του θρυλικού «Καλιφόρνια Ντρίμιν», του Βασίλη Κατσικονούρη, στο Από Μηχανής Θέατρο.

Η αγαπημένη ηθοποιός μιλά για την αποκαλυπτική εμπειρία της συμμετοχής της στο ετερόκλητο αλλά εξαιρετικό καστ της ταινίας «Dodo» του Πάνου Κούτρα, για την τυραννία των προτύπων ομορφιάς και την οχλοβοή των social media.