Η κατάκτηση της κορυφής του Όρου Έβερεστ είναι ούτως ή άλλως ένας άθλος, πόσο μάλλον αν πάσχεις από κάποια σοβαρή και ανίατη ασθένεια, όπως η Shaunna Burke, Ph.D. Η ερευνήτρια και ορειβάτισσα είχε διαγνωστεί πριν από δύο χρόνια με καρκίνο του μαστού που, λίγο αργότερα, διαπιστώθηκε ότι είχε κάνει μετάσταση στο συκώτι. Αυτό δεν την εμπόδισε, ωστόσο, να ολοκληρώσει αυτή τη μεγάλη αποστολή, που καταγράφηκε στο νέο ντοκιμαντέρ «Dying to Climb».
«Αυτό ήταν κάτι μεγαλύτερο από εμένα», είπε η 50χρονη σε μια διαδικτυακή συνέντευξη που έδωσε στο Today.com μέσα από το ορειβατικό camp. «Μια διαφορετική ανάβαση, γιατί ένιωθα ότι κουβαλούσα πολλούς ανθρώπους μαζί μου».
Τα προηγούμενα χρόνια υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή, χημειοθεραπεία και αφαίρεση λεμφαδένων. Στη συνέχεια, έκανε επέμβαση στο συκώτι και ακτινοθεραπεία. Όπως ανακάλυψε, φέρει μια μετάλλαξη του γονιδίου BRCA2, που αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού και άλλους τύπους καρκίνου. Αποφάσισε, λοιπόν, να αφαιρέσει και τις ωοθήκες της. Πλέον, παίρνει φάρμακα για να αναστείλει την εξάπλωση του καρκίνου και κάνει ιατρικές εξετάσεις κάθε τρεις μήνες. Όπως έκανε πριν από την αναχώρησή της για το Νεπάλ. «Μπορεί, επιστρέφοντας στην πατρίδα», λέει η γυναίκα, που ζει στη Βρετανία, «να μου πουν ότι βρήκαν άλλον ένα όγκο στο συκώτι μου. Ή, ας το ευχηθούμε, ότι δεν βρήκαν τίποτα».
View this post on Instagram
Γνωρίζει, πάντως, την αντικαρκινική δράση της σωματικής δραστηριότητας πολύ καλά, αφού αυτή μελετάει, εδώ και χρόνια, στο Πανεπιστήμιο του Λιντς. «Ανέκαθεν κατανοούσα τη σημασία της άσκησης στη θεραπεία του καρκίνου και στην πρόληψη, ή έστω τον περιορισμό, των παρενεργειών της», εξηγεί.
«Ανέκαθεν κατανοούσα τη σημασία της άσκησης στη θεραπεία του καρκίνου και στην πρόληψη, ή έστω τον περιορισμό, των παρενεργειών της»
Ακόμα λοιπόν και την περίοδο που υποβαλλόταν σε χημειοθεραπείες, έτρεχε τα 6 χιλιόμετρα που απείχε το νοσοκομείο – και, στην επιστροφή, τα περπατούσε. Αφού ολοκλήρωσε εκείνη τη φάση της θεραπείας, έτρεξε στον Μαραθώνιο του Έβερεστ, έναν από τους πιο δύσκολους αγώνες στον κόσμο.
Άλλες συνήθειες που έχει καθιερώσει είναι να μειώσει το στρες, να κόψει το αλκοόλ και να αλλάξει τη διατροφή της. Καταλαβαίνει επίσης τη σημασία της ξεκούρασης, ειδικά για όσους υποβάλλονται σε κάποια θεραπεία. «Ήθελα να είμαι σίγουρη ότι δεν θα επιβάρυνα το σώμα μου, γιατί όταν κάνεις χημειοθεραπεία, υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή. Τα λευκά αιμοσφαίριά σου είναι ούτως ή άλλως σε χαμηλά επίπεδα. Πρέπει να είσαι προσεκτική και σίγουρη ότι το σώμα σου είναι προετοιμασμένο για την επόμενη έγχυση φαρμάκων».
Η μόνη διαφορά στη νέα ανάβαση του Έβερεστ, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη, ήταν ότι τώρα έπρεπε να παίρνει φάρμακα. «Κράτησα καλή φυσική κατάσταση και στη διάρκεια της θεραπείας, οπότε μετά ανέκτησα τη δύναμή μου. Ήμουν γρήγορη στο βουνό και κατάφερα να έχω αρκετά καλές επιδόσεις».
Ακόμα και την περίοδο που υποβαλλόταν σε χημειοθεραπείες, έτρεχε τα 6 χιλιόμετρα που απείχε το νοσοκομείο – και, στην επιστροφή, τα περπατούσε. Αφού ολοκλήρωσε εκείνη τη φάση της θεραπείας, έτρεξε στον Μαραθώνιο του Έβερεστ, έναν από τους πιο δύσκολους αγώνες στον κόσμο.
Η αποστολή αυτή της πήρε περίπου πέντε εβδομάδες να ολοκληρωθεί, καθώς με κάθε αλλαγή υψομέτρου έπρεπε να δίνει χρόνο στο σώμα της να προσαρμόζεται.
Παρά τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας, η άσκηση, στη διάρκειά της, τη βοηθούσε να κρατήσει την ταυτότητά της. «Την απόλαυσα πραγματικά. Το αποτέλεσμα είναι να νιώθω καλύτερα. Όποτε βγαίνω για περπάτημα στον καθαρό αέρα, νιώθω αναζωογονημένη, νομίζω ότι αυτό με βοήθησε».
View this post on Instagram
Ήταν, άλλωστε, βαθιά ανάγκη της, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της θεραπείας, ή ειδικά τότε, να νιώσει ότι δεν χάνει τον εαυτό της.
Ως πρότυπό της έχει τον ποδηλάτη Sir Chris Hoy, έξι φορές ολυμπιονίκη που ζει με καρκίνο του προστάτη σε τερματικό στάδιο. «Είναι σημαντικό να έχεις ως πρότυπο ανθρώπους που συνεχίζουν να ζουν μια γεμάτη ζωή και να ακολουθούν τα όνειρά τους. Όσο νεότερος διαγνωστείς, τόσο περισσότερα χρόνια θα ζήσεις, πιθανότατα, με καρκίνο, καθώς οι θεραπείες εξελίσσονται. Η ζωή δεν τελειώνει με μια διάγνωση. Συνεχίστε να προχωράτε, όποιο κι αν είναι το δικό σας Έβερεστ – που είναι διαφορετικό για τον καθένα».
