Ανοίγεις το σπίτι μετά από εβδομάδες, μήνες, ίσως και χρόνια. Η μεγαλύτερη αγωνία σου δεν είναι σε ποια κατάσταση θα το βρεις, αν θα έχει ραγίσει, μουχλιάσει ή σαπίσει κάτι στο εσωτερικό του από την αχρηστία και τις καιρικές συνθήκες, αλλά αν στο μέτρημα κεφαλιών θα έχεις απαρτία.
Άσπρη με μαύρη βούλα στο κεφάλι; Τσεκ! Κεραμιδί με λευκές ρίγες; Τσεκ! Μονόφθαλμη γκριζούλα; Τσεκ! Στρουμπουλή τριχρωμούλα; Τσεκ! Όταν έχεις βάλει πια και το τελευταίο τσεκ (το πολύ μέσα στο πρώτο μισάωρο μετά την άφιξή σου στο εξοχικό, γιατί όπου κι αν βρίσκονται σπεύδουν να δουν τι καλούδια τους φέρνεις), κάτι καταλαγιάζει μέσα σου, σαν να υποχωρεί η κούραση και το άγχος του ταξιδιού, από όσο μακριά κι αν έχεις έρθει. Μετά από ένα εσωτερικό «αχ!», νιώθεις επιτέλους έτοιμη να αρχίσεις τις διακοπές σου.
Όταν έχεις βάλει πια και το τελευταίο τσεκ (το πολύ μέσα στο πρώτο μισάωρο μετά την άφιξή σου στο εξοχικό, γιατί όπου κι αν βρίσκονται σπεύδουν να δουν τι καλούδια τους φέρνεις), κάτι καταλαγιάζει μέσα σου, σαν να υποχωρεί η κούραση και το άγχος του ταξιδιού, από όσο μακριά κι αν έχεις έρθει. Μετά από ένα εσωτερικό «αχ!», νιώθεις επιτέλους έτοιμη να αρχίσεις τις διακοπές σου.
Γιατί οι γάτες του εξοχικού έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά σου, στην οποία επιστρέφεις όποτε το επισκέπτεσαι, για να σε κυριεύσει ξανά το νοιάξιμό σου για εκείνες (που έχεις προσπαθήσει να απωθήσεις, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία, στη διάρκεια της υπόλοιπης χρονιάς, για να μη σε τρελάνουν οι τύψεις που δεν αποφάσισες, ακόμα, να τις υιοθετήσεις).
Είναι κάπως σαν τους φίλους των διακοπών: περιστασιακά αναπολείς τις όμορφες στιγμές σας, αλλά δεν σου λείπουν τόσο όσο οι φίλοι της ρουτίνας. Από την πρώτη όμως στιγμή της επανασύνδεσης, κάθε 1η Αυγούστου ας πούμε, ξαναπιάνετε το νήμα της σχέσης σας από εκεί που το αφήσατε, χωρίς πολλές εξηγήσεις.
Αλλά η σχέση με τις γάτες του εξοχικού έχει και μια ακόμα διάσταση. Νιώθεις ότι αναλαμβάνεις ξανά τους ρόλους της προστάτιδας και της φροντίστριάς τους. Παρόλο που όσο λείπεις καταφέρνουν να επιβιώσουν, με έναν σχεδόν μαγικό τρόπο, και χωρίς εσένα.
Καθώς τις βλέπεις να καταπίνουν σχεδόν αμάσητες τις κροκέτες που τους έβαλες, να κοιμούνται γαλήνια κάτω από τις καρέκλες στη βεράντα ή ακόμα και να γουργουρίζουν στην αγκαλιά σου, δεν μπορείς να μην τις φανταστείς τον χειμώνα, ενώ λυσσομανάει ο άνεμος ανάμεσα στα σπίτια που έχουν αδειάσει όπως και το δικό σου, να καταφεύγουν, στο καλύτερο σενάριο, στα ελάχιστα μόνιμα κατοικημένα, ζητιανεύοντας λίγο φαγητό και ένα χάδι, ή να ανταποκρίνονται στο κάλεσμα των ενστίκτων τους και να βγαίνουν ξανά στη φύση για κυνήγι. Ειδικά για τις πιο καλοζωισμένες και καθαρές, δεν μπορείς παρά να αναρωτηθείς πόσα άλλα ονόματα τους έχουν δώσει -Ασπρούλα, Άλμπα, Λευκή, Χιονονιφάδα;- και αν ακούνε σε όλα ή μόνο στο δικό σου.
Καθώς τις βλέπεις να καταπίνουν σχεδόν αμάσητες τις κροκέτες που τους έβαλες ή να κοιμούνται γαλήνια κάτω από τις καρέκλες στη βεράντα, δεν μπορείς να μην τις φανταστείς τον χειμώνα, ενώ λυσσομανάει ο άνεμος ανάμεσα στα σπίτια που έχουν αδειάσει όπως και το δικό σου, να καταφεύγουν, στο καλύτερο σενάριο, στα ελάχιστα μόνιμα κατοικημένα, ζητιανεύοντας λίγο φαγητό και ένα χάδι.
Πιο σωστά, οι γάτες του εξοχικού είναι σαν ένα καλοκαιρινό ειδύλλιο: μπορεί να περνούν μαζί σου πολύ λιγότερο χρόνο από τις γάτες του κυρίως σπιτιού, αλλά είναι ποιοτικός. Σε γνωρίζουν στην πιο ξεκούραστη, πιο ανέμελη, πιο παρούσα, πιο τρυφερή εκδοχή σου. Και σε αντίθεση με τις γάτες του κυρίως σπιτιού, αντί για βιαστικά μαγειρεμένα και έτοιμα γεύματα απολαμβάνουν φρεσκοψημένα ψάρια και θαλασσινά.
Ζωηρές, ευρηματικές, ευέλικτες, ανθεκτικές, δυναμικές, αν και όχι απαραίτητα αψεγάδιαστα όμορφες, προκαλούν αβίαστα τον θαυμασμό σου και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί τελικά να αισθανθείς ότι δεν έχεις άλλη επιλογή παρά να ενδώσεις στην επιθυμία να κάνετε μόνιμη τη σχέση σας.
